Het was daarstraks eventjes serieus schrikken. Viktor was een beetje te vroeg en daarom mocht hij aan de kant op de trapjes wat spelen. Ik moest hem 2 bandjes aandoen en ringen in het water gooien die hij eruit moest vissen. Natuurlijk wou hij steeds verder en verder gaan. Plots schoof hij uit, viel en de trapjes waren ineens weg. Hij ging kopje onder, nog eens kopje onder en hij ging steeds verder en verder het water in. Ik stond er vlakbij aan de grond genageld en riep "hij zit erin!" Gelukkig was Marisol vlakbij en toen ze bij hem was, had hij zelf al de kant vast. Ik dacht dat hij zou wenen, maar hij lachte! Gelukkig heeft hij niet beseft wat er gebeurd was... Ik was meer geschrokken dan hij; mijn hart ging wild tekeer!
Voor de rest is alles prima verlopen. Weer een stapje vooruit en deze keer met zijn hoofdje enkele keren onder water geweest. Kiekeboe!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten