maandag 19 januari 2009
De job van een juf
Iedereen heeft het altijd maar over het zalige en gemakkelijke leventje van de onderwijzers en regenten en co en mij hoor je echt niet klagen met mijn parttime, maar alle extra's die er bijkomen, daar wordt nooit over gepraat! Buiten mijn lessen in mijn parttime vergeten er veel dat daar thuis nog heel wat bij komt kijken wat voorbereidingen en verbeteringen betreft en dan heb ik het noog niet gehad over de opvang van leerlingen als er iets ergs gebeurt. Gisteren kreeg ik een telefoontje dat de oma van een jongen uit mijn klas vermoord is. Kun je je dat nu voorstellen dat je dat tegen je kind moet vertellen? Ik mag er niet aan denken. Bovendien hoe ga je er zelf mee om als dat je moeder of grootmoeder blijkt te zijn. Bovendien ken ik ook nog eens de dochter van het slachtooffer want zij werkt in de crèche. Ik heb direct enkele telefoontjes gedaan, maar onze directeur was al op de hoogte gebracht door de politie. Deze ochtend zijn 2 kleinkinderen van het slachtoffer heel goed opgevangen, maar ze zijn terug naar huis gegaan omdat ze het niet meer zagen zitten. Je zou voor minder. Ik ben benieuwd naar de reactie straks in mijn klas, want nu zal iedereen het er wel over hebben... Zijn ze nu nog jaloers op mijn job??
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten