He's gone

Nee, niet definitief, maar Tom is vertrokken naar Egypte met het werk tot zondagavond - nacht. En nu mag iedereen die dit leest me kinderachtig verklaren of onozel, maar ik ben daar geen goeie in om zo alleen achter te blijven. Tom was nog geen 5 minuten de deur uit of Viktor begon heel hard te wenen omdat zijn papa weg was. Aan de deur was hij nochtans flink geweest. Dan krijg ik het zelf ook moeilijk natuurlijk. Hij wou niet eten, geen kleren aandoen en Louis sliep nog. Complete chaos dus en ik moest om kwart over 8 beginnen. STRESS! Enfin, ben keihard geweest en streng en uiteindelijk waren ze heel snel om te luisteren. Ben nu een wrak! Moe, vannacht bijna niet geslapen (het was alsof ik moest vertrekken) en nu ook nog verkouden.Geraak er maar niet vanaf. Alle die pilletjes en stuivers helpen geen lap en nu ook nog hoofdpijn erbij. Ben heel dat spelleke kotsbeu en ik heb een afspraak bij de dokter straks. Wordt dus vanavond weer stressen om tijd in de opvang en de crèche te geraken. Nu pas besef ik weer ten volle hoe het is om daar alleen voor te staan; anders kon ik bellen naar Tom om te vragen of hij om de kinderen kon gaan. Niet dus. Maar we bijten door. Het weekend wordt hopelijk wel tof: zaterdagmorgen alleen met Viktor gaan zwemmen of naar de Inno om ondergoed voor Tom, dan Louis gaan halen en 's avonds smulfestijn van zijn school. Mijn mama gaat mee en we hebben afgesproken met de ouders van Robbe. Zondag komen ze kiwitaart eten; dan kan onze Viktor zijn gedachten ook effe verzetten. Ga toch nog iets innemen en de zetel in...