Het was me gisteren wat! Omdat het zo lang duurde voor mijn mama terug was, belde de verpleegster even naar Recovery. Bleek dat mijn mama een bloeding had gehad waardoor ze haar onmiddellijk opnieuw moesten opereren. Het was gelukkig vlug in orde, maar ik was totaal in paniek. Ik dacht dat ik haar kwijt was. De dokter heeft me nog even gebeld en hij vertelde dat chemo haar leven enkel zou verlengen met een paar maanden en niet met een jaar of langer. Dat alles heb ik haar natuurlijk niet verteld. Gisteren op Recovery vond ik dat ze er heel slecht uit zag, maar ik was wel dolblij dat ze "wakker" was en me de opdracht gaf om de post te gaan halen en de vuilbak buiten te zetten.
Vanmorgen mocht ze naar haar kamer en belde ze me direct. Ik ben een uurtje bij haar geweest, maar ze was heel moe en viel regelmatig in slaap. Ze praatte wel geen wartaal en daar was ik al blij om. Ze klonk ook positief en ik had het idee dat ze wel voor de chemo zou gaan. Elke dag die ze kan pakken is er eentje extra denk ik en daar hou ik me aan recht. Ik moet wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten